کانجن

در جنوب کنارک و در میانه راه بین بندر پزم تیاب در ساحل دریای عمان و خلیج چابهار، روستای پزم مچان قرار دارد.

براساس سرشماری ها، جمعیت پزم مچان ۶۴۲ نفر (۸۲خانوار) ‌است.

نام پزم (pozm) بر گرفته از پوزه کوهی است که از قسمت جنوب و به سمت شرق و غرب ادامه دارد.

در خصوص نامگذاری مچان هم گفته می شود که برگرفته از «مچ» است که به زبان محلی به معنای درخت خرماست که روزگاری در این روستا فراوان بوده است. آب و هوای این روستا گرم و مرطوب است.

پزم مچان (machan )به واسطه نمک دریایی آن از شهرت خاصی برخودار داست

این روستا از جنوب به دریا متصل است. ساکنین محلی این روستا توانسته اند از نوسانات دریا و شرایط طبعیت آن به نفع زندگی خود بهره مند شوند

با بالا آمدن آب دریا و شرایط مد، آب دریا تا نزدیکی روستا پیش روی می کند.

روستاییان با حفر حوضچه های استحصال نمک، آب دریا را در این حوضچه ها نگه می دارند و با پایین رفتن آب دریا، استخراج نمک از این آب صورت می گیرد.

به این برداشت کننده های نمک به اصطلاح بلوچی کانجن می گویند.

استخراج نمک به شیوه سنتی در سواحل شهرستان چابهار قدمتی هفتصد ساله دارد. در حال حاضر در 60 هکتار از اراضی ساحلی شهرستان های چابهار و کنارک استخراج نمک صورت می گیرد که سالانه از این زمین ها 300 تن نمک تولید می شود. احداث حوضچه و تبخیر آب دریا از این حوضچه ها باعث تولید نمک از آب دریا می شود . نمک به دست آمده در صنایع غذایی و پزشکی و همچنین نمک سود کردن ماهی ها و سردخانه های لنج ها استفاده می شود.

نمک دریا از جمله محصولات طبیعت است که به شرط استفاده صحیح از آن، منافع زیادی برای انسان دارد.

مواد معدنی موجود در نمک دریا و خواص نمک دریا شامل منیزیم، کلسیم، پتاسیم، روی، آهن و حتی ید است که به طور طبیعی در آب اقیانوس ها به وفور یافت می‌شود.

نمک دریا مانند همه مواد غذایی در کنار فوایدش، ممکن است مضراتی نیز داشته باشد. آنتی باکتریالی، تسکین دهنده التهابات و سفید کنندگی دندان ها از فواید نمک دریایی به شمار می رود ولی ممکن است استفاده نامناسب باعث ایجاد اختلال در عملکرد دستگاه گوارش و کلیه ها شود.